Tijd voor een verhaal...

------------------------------------------------------------------------------------------------

"De Lantaarnpaal"
Zomervakantie tijdens de studie, dat zijn geen florissante tijden. Geen goedkoop bier in de societeit, geen societeitssnollen om handen, stinkend heet in de stad en altijd maar weer die hertentamens.

Geen jaar gaat er voorbij of de rekening moet betaald worden. De rekening van overdadig zuipen en te weinig aandacht voor de studie. Aan het eind van elk studiejaar dient de rekening zich aan en is altijd even pijnlijk; verpeste tentamens en dus hertentamens en dus studeren in de zomerweken.

Studeren tijdens de heetste weken van het jaar als bovendien iedereen in Spanje en Griekenland het varken uithangt, zit jij op je muffe hok te blokken op hertentamens. Het is de keerzijde van glorieuze heldendaden tijdens reguliere sociëteitsdagen en weken en maanden.

Badend in het zweet op zijn rug voelt Hugo een straaltje lopen vanuit zijn oksels, langs zijn ribben naar zijn broekband. Rekenen is niet zijn sterkste punt en deze sommen vragen grote concentratie. Hugo's zweetvingers schieten meermaals van de toetsen van de kleine rekenmachine. Ook de burolamp levert een bijdrage aan de extreem hoge kamertemperatuur. Was de zomer maar voorbij, was het hertentamen maar voorbij, dan kon hij het weer keihard op een zuipen zetten. Verdomme, wat een ellende allemaal.

Hugo's gedachten dwalen af. Het studentenhuis is leeg. Verdeeld over de stad zitten zijn drinkebroeders met hetzelfde probleem van hertentamens. Vanavond heeft Hugo afgesproken voor een klein biertje. Eentje dan. Een heeel klein biertje. Was het maar avond. Was er hier en nu maar iemand. Een meisje of zo. Om in het hele grote, hele lege studentenhuis een keiharde wip te bouwen omdat er toch niemand is. Lekker in je blote snikkel achter een bloot en gillend en zwetend meisje aanjagen! In een andere kamer op het bed van een huisgenoot en goede vrind een verschrikkelijke partij liggen neuken en zo'n natte langwerpige vlek achterlaten. Hahaha, dat is pas territoriumdrift!
Daarna douchen en dat meisje het huis uit tieften en weer door met studeren.

Verdomme! Waarom kon Hugo zijn gedachten nu niet bij die moeilijke som houden? Hugo staat op en trekt zijn plakkerige boxershort recht. Het enige dat hij aanheeft in deze hitte. Even moet hij zich ontspannen. Hugo loopt door de kamer en nestelt zich in de grote stoel voor de tv. De grote ouderwetse stoel met grote armleuningen staat schuin naar het raam gekeerd en Hugo drukt de videorecorder op 'play'.

De pornovideo heeft al werkelijk ieder studentenhuis gehad maar 'Pumping Irene' blijft leuk. Het is zo'n ouderwetse beginjaren '80 porno met een rammelend verhaal en amateuristische beelden. Het lijkt wel echt neuken, net alsof je er zelf bij bent en niet van dat steriele en overdreven geneuk van tegenwoordige porno's.

Hugo weet precies waar op de band de beste stukken film zitten en spoelt de band door tot de gewenste scene. Hij wil niet te veel tijd besteden aan het rukken want de hertentamens wachten. Even een kwartiertje rukken, even wat ontspanning voor de hersens en dan snel weer verder.

Het tv-beeld produceert een copulerend koppel, de boxershort gaat op de enkels en het zwetend lid betast. Het slaapkamerraam staat open maar dat kan Hugo weinig schelen want zijn kamer is op de tweede verdieping en de lantaarnpaal die pal voor zijn raam staat, zal toch niet meegluren hoe hij zit te rukken vandaag?

Hugo kent de scenes en weet precies waar hij bij zichzelf moet versnellen of inhouden om gelijkop te gaan met de acteurs. Verdomme, wat een lekkere hoer is die Irene. Het is niet meer te tellen hoe vaak hij haar in gedachte genomen heeft. Pompen, kreng! Van achteren en van voor.

Hugo heeft niet in de gaten dat bij de lantaarnpaal onder zijn slaapkamerraam een wagentje op de stoep wordt geparkeerd. 'Gemeentelijk Electriciteits Bedrijf' staat er op de deur van de kleine vrachtwagen. Een man van middelbare leeftijd stapt in het metalen bakje dat gemonteerd is achterop de wagen. De man klikt op wat knoppen en trekt een handle naar zich toe. Het gele metalen bakje begint zich onder het slaapkamerraam langzaam omhoog te bewegen richting de lichtkap van de lantaarnpaal.

Als de man van het electriciteitsbedrijf met zijn hoofd boven de rand van het raamkozijn komt, ziet hij een masturberende jongeman voor een televisie die ontegenzeggelijk beeldmateriaal toont van een copulerend koppel.

Eenmaal de scharnierende hijskraan met de man in het bakje opgemerkt te hebben, realiseert Hugo zich dat hij niets meer te verliezen heeft en groet vriendelijk; 'Moggu, wat een weertje he?', en masturbeert rustig verder.

Dank u bicat...
------------------------------------------------------------------------------------------------