Vandaag...

Heeeheee, poee... Een actief dagje voor mij in plaats van een rustige tweede paasdag. Tennis, daar ging het vandaag om. Zoals de ook-tennissende medemens weet: de lentecompetitie is weer begonnen.


Het was 8.15. Met een luide stem weet mijn moeder me wakker te maken terwijl ik net zo heerlijk lag te slapen. Na eerst maar eens even de computer aan te hebben gezet en extreem rustig m'n mail te hebben gelezen ging ik maar eens rustig douchen. Het was daar 8.50. Ooch tijd zat dacht ik, wat ik altijd denk als ik moet tennissen (daar kan Wouter, m'n trainer over meepraten ;)). Dus mij kennende kwam ik weer gehaast vijf minuten te laat op de baan, waar mijn team al stond te wachten. We moesten tennissen in Dukenburg en we hadden een half uur om er te komen. Binnen tien minuten stonden we er dus, onder ons motto: beter te vroeg dan te laat. Nou daar stonden we dan. Stilte..., stilte... Even dacht ik een verdwaalde stroopol te hebben gezien maar dat bleek later toch niet zo te zijn. Jochem en ik besloten maar even te gaan inspelen alvast, een idee dat Marc en Jeroen ook volgden. Wij, Eric missend dat hij vandaag uitviel omdat onze club gewoon niet rondkomt met het aantal leden en het aantal banen, dachten nog aan hem en of hij zou komen. Ik ging er opzich niet van uit zei ik tegen Jochem. En zeg nou zelf, wie gaat er nou naar Dukenburg toe op zo'n vroege ochtend terwijl je ook lekker in je nest kan liggen?


Aaah, daar kwam er 1 aan hoor. Een dik kwartier te laat en dat op je eigen club is best triest. Helemaal omdat dit hoofdklasse jeugd is *glunder*. Nog een tijd later kwamen de andere 3. Nou beginnen zou ik zeggen! Nee hoor, ze hadden een begleider en die was er nog niet. Weeeeeer een tijd later kwam de begleider. Oo, de ballen. "Waar zijn de ballen?" "Jaa weet ik veel?" "Oo, ja sorry jongens, we hebben even geen ballen..."


Na een lange, lange, lange, lange, lange tijd kwamen op 1 of andere manier (ik ben er nog steeds niet achter) de ballen. Nou nou, we konden beginnen hoor...
En het ging opzich wel goed.... Ik won met 6-3, 6-0.
Alleen Jochem verloor, maar wel na een goede partij :)
De laatste game van mijn wedstrijd hoorde ik opeens een bekend geluid. Eric was er, jeeeuuj! Na even met Eric te hebben bijgekletst, moesten Jochem en ik beginnen aan onze dubbel. Ik had dus nog nooit gedubbeld met Jochem in een officiele wedstrijd, maar we liepen als een geoliede machine (bedankt voor de bewoording Lucas!). Eric kennende zat de hele eerste set (ongeveer 45 minuten) te bellen met zn moppie. Ach wie geeft hem ongelijk... Daarna begon zijn mobiel hem blijkbaar te vervelen, en begon hij maar de mijne te pakken met alle gevolgen van dien.... (Ziet u de situatie voor me: Jochem en ik moeten ons supergoed concentreren en dan zie je een Eric met een enorme grijns op zn gezicht)
Jochem en ik wonnen onze dubbel perfect wat als gevolg had dat Jochem me op he rug tikte en ik per ongeluk op zn kont ;)

Toen was het een kwestie van terugrijden naar Bunningen. Zij het dat er nu 1 man meer was, Eric dus. Dus moest er iemand op schoot. Luuk en Koen kennen het van mij, qua tassen inpakken ben ik niet bepaald de snelste, dus iedereen zat al. Bij Jochem ging ik niet meer op schoot, dus werd het Eric maar.

Teruggekomen op het thuisfront praatten Eric en ik nog even na met de "oude" Rik Jansen en Etienne. Eric verwachtte een tegenprestatie van het schootzitten: ik moest hem maar naar huisbrengen omdat hij geen fiets had... Geen straf dus, want da's altijd erg gezellig.


Daarna was ik nog even met Jochem naar Sportsworld geweest, voor zwaarheerschende tennisschoenen en halters voor hem, want: bikkel als hij is ;)
De halters waren er wel. Geweldige tennisschoenen ook, alleen niet in mijn maat...


--- Hmm volgens mij heb ik het gevoel dat iedereen is afgehaakt...niet? ---