Koffie

Ik zucht. Alweer zo'n vijftienjarige puber die aan de counter staat. Snel verstop ik me in m'n kantoor.
“You've got mail!”
Ik schrik wakker. Zou Sanne eindelijk gemaild hebben. Ik wacht terwijl het apparaat weer eens vastloopt. Ik hou de aan/uit-knop tien seconden ingedrukt en met een enorme plof is er stilte gecreëerd. Eén......twee.......drie......vier. Hardop tel ik tot 30 voordat ik het apparaat weer aanzet. Ondertussen loop ik naar de koffie. Gadverdamme man! Perla koffie. Het is maar dat het ons huismerk is, maar anders had ik gegarandeerd nooit een slok van dit smerige gif gedronken. Wegdromend over Sanne, mijn nieuwe liefde, was ik vergeten dat die vervelende puistenpuber er nog stond. Snel vlucht ik terug naar mijn kantoor. Ha, de computer is opgestart. Vliegensvlug met kloppend hart check ik mijn email. Hè bah; mail van Ahold. Wát! Boekhoudschandelen? Of ik er meer van weet? Nee, tuurlijk niet. Vliegensvlug schieten mijn handen over het toetsenbord. Ik voel m'n oksels klotsen en mijn hoofd knalrood worden.
“Jan, kom je”, zegt Tante Joke, mijn secretaresse. “Er staat een sollicitant.”
Ik knik en de puber komt binnen.
“Ja.”
“Hoi, ik zou hier graag willen komen werken.”
“Vakkenvuller of kassier?”
“Vakkenvuller, graag.”
“Pech voor je, alles is vol.”
“Oké, jammer.”
Ik zie zijn ogen volschieten met tranen. Hij loopt weg. Ik ook.
Breed grijzend kom ik Joke tegen.
“Hè, moest dat nou. Je weet zelf dat er nog plek zat is”
Ik negeer haar en loop tevreden naar m'n kantoor. Mijn dag is weer goed.






En, zeg het eens: wat is deze man? Wat is zijn werk? En is het een goed verhaal?